پنجشنبه، 11 اسفندماه 1384  چگونه می توان فراموش کرد؟ / شهید مرتضی آوینی

چگونه می توان فراموش کرد؟
صاحبان اصلی فلسطین مردمی هستند که همواره در آنجا زیسته اند.چگونه می توان هویت فلسطین را تغییر داد؟اشغال فلسطین واقعه ای مربوط به هزاره های دور نیست که کسی آن را به یاد نیاورد.همه به یاد دارند که این قوم پلید(رژیم صهیونیستی)چگونه با حمایت سیاسی و تسلیحاتی امپریالیست های تجاوزگر،سرزمین فلسطین را از صاحبان اصلی آن غصب کرده اند.چگونه می توان فراموش کرد؟ عبدالحی مسلم ، نقاش فلسطینی ، این گونه یادگارهای گمشده اش را از فراموشی حفظ می کند...
نقاش ، مراسمی چون جشن های ازدواج فلسطینیان و تشریفات آغاز مراسم روزه داری آنها را بر تابلوهای بزرگ به تصویر کشیده است.
به کارگاه گرافیک مصطفی حلاج نگاه کنید . روح فلسطین در آنها تجلی یافته است.
هنرمندان فلسطینی اگر چه بیش تر درد غربت داشته اند ، اما نشانه هایی از دستیابی به این خودآگاهی تاریخی در میان آنان جلوه کرده است . "ناجی العلی" کاریکاتوریست شهید فلسطینی که اکنون شهرت جهانی دارد نیز هشت ساله بود که بعد از اشغال روستای "شجره" در منطقه الجلیل توسط صهیونیست های تحت الحمایه ی انگلیس و قدرت های بزرگ دیگر ، ناچار شد که همراه با پدر و مادر و دیگر هموطنانش به لبنان کوچ کند. او هرگز فلسطین و وظیفه ی خود را در دفاع ازفلسطین از یاد نبرد.
در آثار ناجی العلی این پسر فلسطینی که او را "حنظله"نامیده است همواره حضور دارد. حنظله به معنای میوه ی تلخ است ، میوه ی تلخی که اجازه نمی دهد
زیتون ها و انگورهای سرزمین غصب شده ی فلسطین در کام غاصبانش شیرین باشد. حضور حنظله در کاریکاتورهای ناجی العلی یک حضور سمبلیک است. حنظله
مظهر یک حضور سمبلیک است ، شاهد همه مصایبی که بر ملت او می رود. حنظله شاید خود نا جی العلی باشد، پسری یک دنده و لجوج و پابرهنه ، با شانه هایی آویزان و دست هایی گره خورده از پشت.حنظله در تمامی کارهای ناجی العلی ثابت و استوار است ، یعنی که فلسطین باید در برابر همه ی دگرگونی های سازشکارانه ی جهان عرب ، در قبال مسئله اشغال فلسطین ثابت و استوار بماند.وقتی که حنظله احساس می کند که آرمان های فلسطین به دفاع نیاز دارد ، روی دیوارها شعار می نویسد ، سنگ پرتاب می کند ، پرچم پیروزی فلسطین را به دست می گیرد و گاه به آغوش مادر فلسطین پناه می برد.
نا جی العلی وطن خود فلسطین را چون زنی زیبا و بی گناه ، با چشمانی غمگین و نگاهی عمیق تصویر می کند. در بسیاری از تصاویر حنظله به آغوش او پناه برده است .در مقابل تصویر مادر فلسطین، چه بسا حکام عرب با شکم هایی بر آمده ایستاده اند ، یا اسراییل که به صورت موجودی زشت و بد کار با شکم و چهره ای پر گوشت و دندان هایی نیش دار ترسیم می شود.
او از اوایل دهه ی هفتاد به عنوان کاریکاتوریست با روزنامه ی " السفیر" در لبنان شروع به همکاری کرد. در سال 1985 که در لندن به شهادت رسید ، با روزنامه ی کویتی "القبس" همکاری می کرده است. ترور توسط یکی از سازمان جاسوسی اسرائیل (موساد)در هنگام بازگشت او از یک سخنرانی صورت گرفت.گلوله ای در مغز او نشست و یک ماه بعد به دیگر شهدای فلسطینی پیوست . امیدواری او نیز به نسلی بود که اکنون کودکان و نوجوانانی بیش نیستند،نسلی که اکنون انتفاضه را واقعیت بخشیده است .
فلسطین همواره متعلق به مردمی بوده است که در آن زیسته اند.چگونه می توان هویت فلسطین را تغییر داد؟ تاریخ و فرهنگ این امت نمی تواند پذیرای این وضع جدید باشد. مقابله ها روز به روز بیشتر خواهد شد . هویت تاریخی و اجتماعی مردم فلسطین قابل انکار نیست ، هر چند حاکمیت نیز روزی چند به دست دشمنان بیفتد.