سه شنبه، 2 خردادماه 1385  پیامدهای ناگوار یک کاریکاتور

اين روزها شاهد اتفاقات تلخي هستيم که متاسفانه نتيجه آن بسيار عجيب و غم انگيز است. در پي چاپ کاريکاتوري در روزنامه ايران جمعه، برخی ازهموطنان آذري زبان اين کاريکاتور را توهين به خود فرض کردند و پس از آن اعتراض ها و تحصن هايي در این ارتباط صورت گرفت .
اگر چه انتظار مي رفت روزنامه ايران با دقت بيشتري کارها را مورد بررسي قرار دهد اما آيا اين حادثه که به نظر مي رسد ناشي از سهو و نه تعمد کاريکاتوريست ايران جمعه بوده آيا بايد اين گونه و در اين حجم وسيع مورد تکفير واقع شود!
واضح و آشکار است که کاريکاتوريستي که اين طرح را کشيده است در پي رسيدن به اغراض سياسي همچون اتفاقاتي که در خارج از کشور براي برپا کردن جوي ناامن ايجاد مي شود، نبوده است. در عين حال بايد توجه داشت مسوولان روزنامه ايران بلافاصله بعد از اين اتفاق در چند نوبت در يادداشت اصلي و سرمقاله خود ضمن عذرخواهي از اين اتفاق خبر از اخراج طراح اين روزنامه دادند و ضمن قطع همکاري با وي از اين اقدام که به سهو صورت پذيرفته بود پوزش خواستند.
بنابراين در حال حاضر با مطالب پيش گفته که در نهايت منجر به دستگيري طراح و توقيف روزنامه ايران شد، ادامه اين اعتراض ها غيرطبيعي و بيرون از روال معمول است.
در اين واقعه که نوعي خطا در ارائه مطلب بوده ، به نظر نمي رسد که غرض ورزي و نيت سوئي در آن وجود داشته است. در تفسير منطقي اين اتفاق بايد گفت اگر کاريکاتور ياد شده را مصداق يک خطا تلقي کنيم تاوان اين خطا تذکر دادن به خطاکار و نهايتا اخراج او خواهد بود که تمامي اين اقدامات از سوي روزنامه ايران صورت پذيرفته و اين روزنامه از مردم و خوانندگان به دفعات پوزش خواسته است. در اين راستا حتي کار تا جايي پيشرفته که طراح در حال حاضر تحت پيگرد قانوني و بازداشت به سر مي برد. بنابراين ادامه اين اعتراض ها به هيچ وجه نمي تواند توجيه منطقي و قابل قبولي داشته باشد.
نکته اي که در اين باره مي توان به آن اشاره کرد اين است که بسياري از همکاران آذري زبان ما در حيطه کاريکاتور معتقدند که اين اتفاق از روي سهو صورت گرفته است. و به هيچ وجه معتقد به اين مسئله نيستند که اين کار يک توطئه حساب شده بر عليه هموطنان آذري زبان ما بوده است.
در عين حال بايد گفت در ايران تا کنون مسئله و معضلي به نام آذری و فارس وجود خارجي نداشته و ندارد و صاحبان اين دو زبان به اندازه اي در هم آميخته اند که تفکيک آن دو از يکديگر غيرممکن به نظر مي رسد. امروزه در نظام اسلامي که طي ماه هاي گذشته به نقطه سرنوشت سازي رسيده و يکپارچگي ملت در دفاع از دستاوردهاي علمي مورد نظر همگان اعم از زبان و قوميت مي باشد به نظر مي رسد دامن زدن به تفاوت هاي قومي و زباني يکي از راهکارهاي مناسب براي ايجاد شکاف در سطح به هم پيوسته ملت ايران است.
در پايان مطمئنيم علي رغم خيال خام دشمنان بيروني هموطنان شريف آذري زبان بسيار فرهيخته تر از آنند که اين ماجرا را اقدامي توطئه گرانه عليه خود فرض نمايند و اميدواريم با درايت و هوشمندي اين عزيزان اين اعتراض ها پايان يابد.
خانه کاریکاتور ایران، موسسه گل آقا و جمعی از هنرمندان کاریکاتوریست ایرانی